Badpure Badtz-Maru

ความจริง . . .สิ่งที่เกิดขึ้นกับเรา
ในขณะที่เรา กำลังคิดถึงใครสักคนหนึ่งอยู่นั้น
คน ๆ นั้นก็อาจจะกำลังคิดถึงใครอีกคนอยู่ก็เป็นได้
และอาจจะมีคนคิดถึงเรา . . .
โดยที่เราเองก็ไม่ได้สนใจ . . . ที่จะรับรู้เลยเช่นเดียวกัน

ในความฝันนั้น . . . เราเลือกที่จะรักได้
สามารถเลือกให้คนที่เรารัก รักเรา
เลือกที่จะสมหวัง เลือกที่จะไม่ผิดหวัง
แต่ในความเป็นจริง . . .
สิ่งที่เกิดขึ้นนั่น ไม่ได้เป็นอย่างในความฝัน

ความจริงที่เกิดขึ้นนั้น . . . มันสุดแสนจะเจ็บปวด
เมื่อรักนั้น . . . ไม่สมหวัง เมื่อรักไม่ได้เป็นดังที่ใจหวัง
เมื่อเราไปรักคนที่ไม่สามารถรักเราได้
ไม่ว่า . . . จะด้วยเหตุผลใด

การอยู่กับความฝัน . . . ทำให้คนมีความสุข
แต่เมื่อเจอกับความจริง  . . .ทุกสิ่งกลับเปลี่ยนไป
ดังนั้น . . . จึงไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่
เลือกที่จะจมอยู่กับความฝัน . . .
มากกว่าตื่นมาเจอความจริงที่เจ็บปวด

รู้ว่าเธอไม่รัก ไม่มีใจให้ฉัน
แต่เธอรู้ไหม. . . หัวใจไม่มีเหตุผล
แลกทุกอย่างเพื่อคำว่า “รัก” รักแล้วเจ็บก็ยอมก็ทน

รู้ว่าเธอหนักใจ และรู้ว่าลำบากใจ
ที่ยังเห็นฉันยังทุ่มเทใจ ให้เธออย่างนี้
ไม่มีทางที่จะรักฉัน ทุกถ้อยคำฉันเข้าใจดี
แต่ในวันนี้ ยังทำใจไม่ได้เลย

อย่าบอกฉันให้ตัดใจ อย่าผลักไสฉันให้ไกล
ช่วยทำเป็นไม่รู้ แค่ปล่อยให้ฉันนั้นรักเธออยู่เหมือนเดิมได้ไหม?
ไม่วิงวอนให้เธอสงสาร อ้อนวอนให้เธอมีใจ แค่อย่าใจร้าย
อย่าเกลียดกันก็พอ ...

การไม่ได้เป็นที่ "หนึ่ง" ในใจคนที่เรารักนั้น
ไม่ได้เป็นเรื่องที่น่าเศร้าเสมอไป
การเป็นที่สอง ในใจเขานั้น ย่อมดีกว่าการเป็นที่สาม ที่สี่
หรือถึงแม้ว่า . . . เราจะเป็นที่สุดท้าย
แต่มันก็ยังดีกว่า การที่เราไม่ได้อยู่ในใจเขาคนนั้นเลยไม่ใช่หรือ

จงยิ้มให้ความรัก และ รักต่อไปเถอะ
แม้ว่า . . . รักนั้นอาจไม่ใช่ที่หนึ่ง
จนกว่าที่เรา จะบอกกับตัวเองว่า . . .
"เราทนอีกต่อไป ไม่ได้แล้ว
เราเหนื่อยกับรัก ที่เป็นเช่นนี้เหลือเกิน"

การรักใครสักคนนั้น . . .
ง่ายกว่าการตัดใจ จากใครสักคนนัก
การสบตา จากใครสักคนนั้น . . .
ย่อมมีความสุข กว่าการหลบตาใครสักคน เป็นแน่แท้
จะมีสักกี่คน ที่สามารถทำให้เรายิ้มได้ . . .
. . . อย่างสุดหัวใจ และเศร้าได้อย่างสุดหัวใจ

อย่า . . . โทษเขา ที่ไม่ได้รักเรา
อย่า . . . โทษพรหมลิขิตที่ทำให้เราเจอกัน แต่ไม่ได้ทำให้เรารักกัน
อย่า . . . โทษหัวใจตัวเองที่ไปรักเขา
อย่า . . . โทษกาลเวลาที่ทำให้เราเจอกันช้าไป
จงมีความสุข และยิ้มให้กับสิ่งต่าง ๆ เถอะ

ยิ้มให้กับคนที่เขาไม่รักเรา . . .
เพราะอย่างน้อยเขาก็คือ คนที่ได้รับความรักจากเรา

ยิ้มให้กับพรหมลิขิต ที่ทำให้เราเจอกันถึงแม้เราจะไม่ได้รักกัน . . .
เพราะอย่างน้อยพรมลิขิต ก็ยังได้ทำให้เราได้รู้จักกัน

ยิ้มให้กับหัวใจตัวเอง ที่ไปรักเขา  . . .
เพราะอย่างน้อยหัวใจของเรา ก็ยังได้เรียนรู้กับความรัก

ยิ้มให้กับกาลเวลา ที่ทำให้เราเจอกันช้าไป . . .
เพราะอย่างน้อย ก็ยังทำให้เราได้เจอกัน

เราควรดีใจไม่ใช่หรือ ที่อย่างน้อยเรายังยิ้มให้กับคนที่เรารักได้

ความลับ. . .ได้ยินว่ามักเป็นสีดำ
ความรัก. . .จำได้ว่ามักเป็นสีชมพู

ความลับ. . .ต้องกระซิบข้างๆหู
ความรัก. . .อาจรับรู้ด้วยหัวใจ

ความลับ. ..ต้องมีการวางแผน
ความรัก. . .จะกี่หมื่นแสนก็ยังยิ่งใหญ่

ความลับ. . .ถ้าบอกจะไม่ลับอีกต่อไป
ความรัก. . .ได้ฟังเมื่อไหร่ก็ยังคงงดงาม

ความลับ. . .ฟังแล้วอาจสงสัย
ความรัก. . .มักไม่มีคำบรรยายหรือคำถาม

ความลับ. . .ต้องเก็บให้ดีนี่คือนิยาม
ความรัก. . .อาจไม่ต้องมีคำจำกัดความมาปะปน

ความลับ. . .จะไม่บอกให้ใครรู้
ความรัก. . .แค่ให้ได้ฟังอยู่ก็สุขล้น

ความลับ. . .เข้าไปมากจะวกวน
ความรัก. . .แค่อยู่ในใจสักคนก็เพียงพอ

ใน " นิยามแห่งรัก "
มีมากมายร้อยพันที่เราได้ขีดเขียน..รังสรรค์แต่งแต้ม..ขึ้นมา
ของคนโน้น....เป็นอย่างนี้
ของคนนี้....เป็นอย่างนั้น

" ความรัก "..คือ....
คือ อะไรก็ย่อมแล้วแต่เราอยากจะให้เป็น

" ความรัก "..ไม่มีเหตุผล....
เคยกันบ้างไหม..ที่รักใครสักคน..โดยที่ไม่รู้สาเหตุ..โดยที่ไม่เหตุผล
ก็..ฉันรักของฉัน..ยังไงก็จะรัก..ใครจะทำไม....

" ความรัก "..ทำให้ใครบางคนรู้สึกดี..อิ่มเอม..เต็มตื้น..สุขใจ....
มีความหวังกับร้อยความฝัน..ไม่เดียวดาย..ไม่อ้างว้าง....
แต่ " ความรัก "....
กลับทำให้ใครบางคนร้อนรุ่ม..กระวนกระวาย..สับสน..
เหมือนคนที่หาทางออกให้กับตัวเองไม่เจอ

บางคน..พอใจที่จะมี " ความรัก "..ขอได้แค่ " แอบรัก "
มีความสุขกับภาพพระจันทร์บนผืนน้ำที่สวยงาม
มีความสุขกับเงาหมอกควันลางๆที่ราวกับว่าจะเอื้อมมือคว้าจับได้
แต่ในความเป็นจริง..สิ่งเหล่านี้..เอื้อมมือคว้าเท่าไหร่ก็ไม่มีวันได้สัมผัส..ไม่มี....

บางคน..พอใจที่จะหยุด และ จบความสัมพันธ์แบบนี้
ทั้งนี้ทั้งนั้นเพื่อคนอีกคน หรือ เพื่อตัวเอง
ยอมที่จะ " เจ็บปวด "....
ยอมที่จะ " ร้าวรานใจ "....เพียงลำพัง

แต่ " ความรัก "..ใช่ว่าจะจบลง..หรือ..สิ้นไป
เพราะนี่....เป็นแค่การเริ่มต้นของ " การมีความรัก "
เป็นการเรียนรู้ที่จะก้าวไป....นี่เป็น " แรกก้าว "
เป็นการยอมรับสภาพ..บางอย่าง..สู่การ " ย่างก้าว "
นี่ใช่ไหม....บางเสี้ยวอณูของ " ความรัก "

ความรักเป็นเรื่องของความรู้สึก
คนเราไม่สามารถสั่งใจให้รู้สึก
อย่างนั้น อย่างนี้ กับใครได้
หากใจไม่รัก .. ก็ .. คือ .. ไม่รัก
และ .. หากใจรัก ..
ก็คงบอกความรู้สึกว่า ..
ไม่รัก .. ไม่ได้

ไม่มีคำว่า "ถูก" หรือ "ผิด"
ในเรื่องของความรัก
ความถูกผิด มันอยู่ที่ ..
เราซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของเรามากน้อยแค่ไหน